ا

 

گر اشک ها نمی بود داغ سینه ها سرزمین وداع را می سوزاند

 کسی را که خیلی دوست داری همیشه زود از دستش میدهی

 پیش از آن که خوب نگاهش کنی مثل پرنده ای زیبا بال می گیرد

 هنوز بعضی از حرف هایت را به او نگفته بودی

 هنوز همه لبخندهای خود را به او نشان نداده بودی

 همیشه این گونه بوده است کسی را که از دیدنش سیر نشده ای

 زود از دنیای تو می رود .

 

 امشب تمام گذشته ام را ورق زدم :

 پر از لحظه های سیاه ، لحظه های داغ و پرالتهاب بی قراری ، دلتنگی

 افسرده ، خاموشی ، سکوت ، اشک ، سوختن .... چیزی نیافتم .

 دلم به درد می آید وقتی سرنوشت را به نظاره می نشینم

 کاش می شد سرنوشت را با آن روزهای شیرین عجین کرد

 نفرین به بودن وقتی با درد همراه است .

 من از قصه زندگی ام نمی ترسم من از بی تو بودن و به یاد تو زیستن

 و تنها از خاطرات گذشته تعذیه کردن می ترسم .

 زندگی ام در اوج جوانی بین شب و روزهایی است که باید بهترین

 سال های زندگی ام باشد ، چنان به هم گره خورده است

 که منجر به نابودی همه جانبه ام می شود .

 ای کاش می تونستم از دستت فرار کنم

 به چه زبانی بهت بگم ازت بدم میاد تو رو خدا دیگه دنبالم نیا

 دلم هوس لحظه معراج روح را کرده است

 دست تو ، سایه تو همیشه بر سر آدم ها قدرت نمایی می کند

 تا آدم ها خلق میشن تو موجود نفرت انگیز هم به دنیا میای

 دلم می خواهد تمام بغض هایم را جمع کنم

 و با تمام وجود و تمام اشک هایم بگویم

شبی از پشت یک تنهایی نمناک و بارانی ترا با لهجه گل های نیلوفر صدا کردم تمام شــــــب برای با طراوت ماندن باغ

قشنگ آرزوهایت دعا کردم پس از یک جست و جوی نقره ای در کوچه های آبی احساس تو را از بین گل هایی که در

تنهاییم رویید با حسرت صدا کردم و تو در پاسخ آبی ترین موج تمنای دلم گفتی: دلم حیران و سرگردان چشمانی ست

رویایی و من تنها برای دیدن زیبایی آن چشم تو را در دشتی از تنهایی و حسرت رها کردم.......همین بود آخرین فرصت

و من بعد از عبور تلخ و غمگینت حریم چشم هایت را به روی اشکی از جنس غروبی ساکت و نارنجی خورشید وا کردم

نمیدانم چرا رفتی؟؟؟؟نمی دانم چرا؟؟؟؟

شاید خطا کردم و تو بی  آنکه به  فکر غربت چشمان من باشی نمیدانم چرا ؟؟؟تا کی؟؟برای چه ولی رفتی.... و بعد از

رفتنت باران چه معصومانه می بارید و بعد از رفتنت یک قلب دریایی ترک برداشت و بعد از رفتنت رسم نوازش در غمـــی

خاکستری گم شد....و  گنجشکی که هر روز از کنار پنجره با مهربانی دانه بر میداشت تمام بال هایش غرق در انــــدوه

غربت شدو بعد از رفتن تو آسمان چشم هایش خیس باران بود....بعد  از رفتن انگار کسی حس کرد من بی تو هـــزاران بار در هر لحظه خواهم مرد.... کسی حس کرد من بی تو تمام هستی ام را از دست خواهم داد........بعد از رفنتت دریا چه بغضی کرد و کسی فهمید تو نام مرا از یاد خواهی برد و من با آن که میدانم تو هرگز یاد من را با عبور نخواهی برد هنوز آشفته ی چشمان زیبای توام برگرد.........!!!

ببین که سرنوشت انتظار من چه خواهد شدو بعد از این همه طوفان و وهم و پرسش و تردید ...کسی از پشت قـــاب پنجره آرام و زیبا گفت تو هم در پاسخ این بی وفایی ها بگو در راه عشق و انتخابِ آن خطا کردم و من در حالتی ما بین اشک و حسرت و در اوج پاییزی ترین ویرانی یک دل میان غصه ای از جنس بغض کوچک یک ابر نمیدانم چرا؟؟؟؟ شاید به رسم و عادت پروانگی مان باز برای شادی و خوشبختی باغ قشنگ آرزو هایت دعا کردم.........!!!!

يادته بهم گفتي تا شقايق هست زندگي بايد كرد

نيستي تا ببيني كه شقايق هم مرد

ديگه با چه چيزي كسي را دلخوش كرد

يادته گفتي به من آمدي سراغم نرم وآهسته بيا

تا مبادا تركي بردارد چيني نازك تنهايي تو

آمدم آهسته نرم تر از يك پرقو

خسته از دوري راه،خسته وچشم براه

تو خودت گفتي چه تنهاست ماهي اگه عاشق دريا باشه

آره تنها باشه،يار غمها باشه

يادته ميگفتي گاه گاهي قفسي مي سازم

ميفروشم به شماتا به آواز شقايق كه در ان زنداني است

دل تنهايي تان تازه شود

ديگه حتي اون قناري كه اسير قفسه

نيست كه تازگي بده به قلب و تنهايي من

پس كجاست اون قفس شقايقت؟

منو با خودت ببربه قايقت

راست ميگفتي،كاش مردم دانه هاي دلشون پيدا بود

كاشكي دلهاي شيشه اي شون شيدا بود

يادته تو خودت گفتي بهم

يادته

بهترين چيزرسيدن به نگاهيست كه از حادثه عشق تر است

يادت نيست، به خدا يادت رفت

در چشمانت چیست که مرا به سوی خود میکشد؟ 

 دوست ندارم که بگویم دوستت دارم 

هیچس اشکی برای ما نریخت

هر که با ما بود از ما می گریخت

چند روزی هست حالم دیدنیست

حال من از این و آن پرسیدنیست

گاه برروی زمین زل میزنم

گاه بر حافظ تفال میزنم

حافظ دیوانه فالم را گرفت

غزلی آمد که حالم را گرفت

عشـــــق من نـاز نكن بغض من پـــا يون  بـــگيره

يــه روزي دست زمــــــونه تو را از من مي گيره

وقتــــي تنـــــــها با تو  بودن واسـه من زنــــد گيه

تو را ديدن تو را خواستن را كـي از من مي گيره

*****

عشــق من قـــــلب اين عاشق با تو اروم مي گيره

همه نــــا له هاي من از اون نگـــــاهت دوريـــــه

تو را ديــدن تو را خواستن تو را هر جــا مي بينم

بـــي تــــو عشــــق تو من هميشـــه تنـها مي مونم

*****

عشـــــــق من عاشـــــــــقتم تكـــــــرار هر شبانمه

همه حـــــــرفام به خــــــدا از عشـــق واز صـداقته

با تو بودن تــــوي دنيـــــــــا باســـــه من نهـــــايـته

عشــق من قـــــلب اين عاشق با تو اروم مي گيره

*****

عشـــق من بــي كســـــي وشب با تو پايون ميگيره

همه رگــــهام از حــــرارت نـگاهت جون مي گيره

با تو بودن تــــوي دنيـــــــــا باســـــه من نهـــــايـته

عشــق من قـــــلب اين عاشق با تو اروم مي گيره

*****

تو گـــمون كـــــــردي بـــــري خاطـره هاتم ميميره

روزاي رفتـــــه برام رنـگ ســـــــــــيا هي ميگيره

اگـــــه صد بهارو پاييز واســــــه تو گــــــريه كنم

نمي تــــــــــونم كه تو را هميشـــــــــه از ياد ببرم

چرا؟

گناه من نیست " چشمای تو زیباست 

در دادگاه عشق قسمم قلبم بود، وكيلم دلم بود 

و حضار جمعي از عاشقان و دلسوختگان

قاضي نامم را بلند خواند و گناهم را دوست داشتن تو اعلام كرد

پس محكوم شدم به تنهايي و مرگ

كنار چوبه ي دار از من خواستند تا آخرين خواسته ام را بگويم 

 و من گفتم به تو بگويند:

    دوستت دارم 

به گل گفتم: عشق چیست؟
گفت: از من خوشگل تر پروانه است
به پروانه گفتم عشق چیست ؟
گفت : از من زیبا تر شمع است
به شمع گفتم : عشق چیست ؟
گفت : از من سوزان تر عشق است
به عشق گفت : آخر تو چیستی ؟
گفت نگاهی بیش نیستم!!

 چگونه ستایشت کنم درحالیکه قلبت ازمحبت بی نیاز است

چگونه ببوسمت وقتی که عشقت دروجودم جاری می شود

بگذار نامت را تکرار کنم...نامت زیباست...دلنشین است

چه داشته ای که اینگونه مرا طلسم کرده ای

من اینگونه نبودم تو مرا با عشق آشنا کردی

زمانی که با تو هستم با آسمان به بیکران پرواز میکنم

پس بدان دوستت دارم گرچه پایان راه را نمی دانم